Laatst kwam ik weer een mooi voorbeeld van doorgeschoten tolerantie tegen: de extremistische “Schreeuw om Leven” van de dominee Bert Dorenbos is door de beroepsvereniging van abortusartsen uitgenodigd om advies uit te brengen over de psychische begeleiding van vrouwen die voor een abortus hebben gekozen.
Als neonazi's mee mogen praten over de bouw van een multicultureel centrum, of indien Geert Wilders wordt uitgenodigd om een moskee te openen, zou dit zonder twijfel tot flink wat verontwaardiging leiden. Het is waarschijnlijk om deze reden dat de beroepsvereniging voor abortusartsen haar beslissing om te gaan overleggen met groeperingen die abortus niet beschouwen als de keuze van de vrouw maar als moord, liever niet in de openbaarheid brengt.
counseling
Het Nederlands genootschap van abortusartsen heeft van het Ministerie van VWS subsidie gekregen voor “richtlijnontwikkeling psychosociale counseling bij abortushulpverlening”. Hierover gaan de artsen van het genootschap vergaderen met verschillende groepen die belang hebben bij verbeteringen op dit gebied.
Ze houden met verschillende groepen, afzonderlijk van elkaar, zogeheten focusvergaderingen. Uiteraard met vrouwen die een besluit hebben genomen bij een ongeplande zwangerschap. Daarnaast met organisaties die uitgaan van de rechten van vrouwen – zgn. “pro choice” organisaties. Maar ook met organisaties die vanuit christelijk oogpunt fel tegen abortus zijn: het Lindeboom Instituut, de VBOK (“Vereniging ter bescherming van het ongeboren kind”) en de streng-evangelische “Schreeuw om Leven”.
Na deze vergaderingen buigen erkende instanties als de vereniging voor gynaecologie (NVOG), het huisartsengenootschap (NHG), het genootschap van abortusartsen (NVvA) en psychologen (N.I.P) zich over de gedane aanbevelingen. Dus als de VBOK voorstelt dat de artsen voortaan een foetuspoppetje moeten laten zien aan de vrouw die haar beslissing nog moet vormen wil dit niet zeggen dat dat klakkeloos wordt overgenomen. Zo erg is het gelukkig nog net niet. De richtlijn die de experts ontwikkelen wordt uiteindelijk gebruikt om de counseling te verbeteren.
vrouwenrechtenschenders welkom?
Het is kwalijk dat organisaties uit een beweging, waarin het recht op abortus uit principe verworpen wordt, naar hun mening gevraagd wordt als het om hulpverlening rondom abortus gaat. Want of je het nu over de VBOK, de "Schreeuw om Leven " of het Lindeboom instituut hebt: van alle drie is duidelijk dat het hen niet om het welzijn van vrouwen en aspirant kinderen in de eerste plaats gaat, maar dat ze abortus af willen schaffen.
De Schreeuw om Leven maakt hier geen geheim van. Bij de ingang van klinieken op verschillende plaatsen in het land bestoken ze klanten en personeel met verhalen over zielige foetusjes, delen ze foto’s van echoscopietjes uit en dringen ze iedereen die het wel of niet horen wil hun mening op. Ze achtervolgen vrouwen die net van de gynaecologische stoel afkomen tot bij hun auto en gooien een foldertje door de deur als ze naar binnen stapt.
Ook hun "hulpverlening" is gevaarlijk amateuristisch en ze vertellen hulpvragers onomwonden dat ze een moord gepleegd hebben als ze een abortus hebben ondergaan. Hiervoor moet vergeving gevraagd worden aan God, anders komt het nooit meer goed met je. Het boegbeeld van de Schreeuw om Leven, ziet abortus als de “nieuwe holocaust”, en bracht om deze reden onlangs een bezoek aan Auschwitz.
Glad ijs
Het NGvA begeeft zich dus op glad ijs om aan dit soort mensen hun mening te vragen. Het geeft in de eerste plaats een verkeerd signaal af. De anti-abortusbeweging verdient een paria-status, omdat ze geen respect voor de rechten van de helft van de mensheid, namelijk vrouwen, hebben. Je moet dan als voorstander van zelfbeschikkingsrecht vooral niet vanuit een soort misplaatste beleefdheid met hen gaan onderhandelen. Dat is niet alleen hypocriet, het is ook gevaarlijk. Want wat doet de schreeuw om leven als ze hiervoor worden gevraagd? Officieel bedanken ze voor de eer. Maar zodra ze de telefoon neergelegd hebben beginnen ze te lobbyen bij de twee focusgroepen waar ze ingang hebben: nl. de antichoice groep, maar ook de groep vrouwen die met de beslissing te maken hebben gehad.
Op die manier krijg je een vertekend beeld van de werkelijkheid, want de anti abortus beweging (met name ook de VBOK) staat erom bekend dat ze hun werkelijke motieven nogal tactisch weten te versluieren. Zo is bijvoorbeeld hun beslissing om zich niet christelijk, maar neutraal te profileren, een advies van de Amerikaanse organisatie Heartbeat, die het strategischer vindt als "hulpverleningsinstanties" zich eigentijds en neutraal profileren.
Dat de VBOK is uitgenodigd door de abortusartsen is al helemaal belachelijk. De VBOK heeft dusdanig veel extra subsidie gekregen van deze regering dat ze best zelf een vergadering (in het Hilton) kunnen bekostigen om hun dubieuze aanbevelingen op een rijtje te zetten.
De abortusartsen hadden er beter aan gedaan om in een vroeger stadium - voordat ze begonnen met het uitnodigen van focusgroepen - openbaar te maken dat ze nieuwe richtlijnen gingen uitstippelen. Dan hadden meer maatschappelijke organisaties en personen hun invloed kunnen uitoefenen in wat ons allen aangaat: een goede hulpverlening aan vrouwen die ongewenst zwanger zijn of waren.
Want ik kan me zo voorstellen dat er behalve de door hen gekozen focusgroepen nog wel meer mensen zijn die daar hun zegje over willen doen. We leven tenslotte zogenaamd in een democratie.